Author Archives: DOEK

Ones heart on ones sleeve

Ones heart on ones sleeve

Ones heart on ones sleeve

Textile narratives from the city

2019 – 2020

artistiek onderzoek
Lies Van Assche
promotor
Myriam Van Gucht
onderzoeksgroep
Royal Academy of Fine Arts – Antwerpen

Can textile objects, with their emotional value, create connections in a city ?

A piece of clothing or a scarf is not just an object to someone. People are inclined to have a feeling towards it; sometimes even to the extent that the piece of textile gets a very individual, affective value. The personal stories that belong to it, as they are available in all their diversity in a metropolitan context such as Antwerp, is what interests Lies Van Assche as an artist.

The affective dimension of the relationship of people to their physical textile objects, is the focus of the first part of this artistic research. What is the (reciprocal) relationship between the object and the person, and when is there an emotional value? Is the tactile and sensory aspect important in this relationship? Findings from this more theoretical research are then tested in the more concrete part of the research in which the artist moves into the city to let people speak for themselves about their emotional attachment to all sorts of textile objects.

Lees Meer

The textile objects with emotional value are as diverse as the personal stories that are linked to them and as diverse as the background of the people who tell these stories. In this phase a dialogue is set up with a varied group of people, in order to get a grip on what the emotional bond with textiles could be like. How to approach this dialogue (in a series of physical meetings) is also part of the research: how do you engage in conversation, with whom, within what framework, if you want to surface stories about history, identity, loss, comfort, love, sensuality, …? In this sense, the intention is to develop a strategy that is both anthropological and artistic in nature, and to use an artistic approach to test methodologies that are comparable to those in anthropology. All the more since in the entire research, the contrast between the immaterial memory and the transient materiality of the physical textile object is a point of attention. The artefact is kept to materialize the immaterial – a memory, a feeling – but is itself subject to time, natural, accidental or intentional decay.

The artist enters the social field and tests different methods, acquires knowledge and then returns with that knowledge to her artistic practice.

This artistic research project is where art is created as a source of information about ourselves, the other person and the world around us. In this sense, the research is also situated in a social context. An underlying motivation in this respect is social sustainability, by preserving emotional oral history, and setting up links between people and art on a qualitative level, within the city.

Terug naar PROJECTEN

Contact Maarten Inghels

contact-maarten-inghels

CONTACT

Een co-creatie borduurproject tussen Maarten Inghels, Nadia Mohmand en Saleha Mohmand

2018

concept
Maarten Inghels ​

borduurwerk
Nadia Mohmand
Saleha Mohmand

Maarten Inghels (°1988) is dichter en schrijver. Hij bedacht ‘De eenzame uitvaart’ een literair en sociaal project waarbij dichters voor eenzaam gestorvenen een persoonlijk gedicht schrijven en dit op de uitvaart komen voordragen. Het is een laatste saluut aan mensen die meestal uit de boot vielen tijdens hun leven en dan ook zonder aanwezigheid van familie of vrienden worden begraven. Er is enkel nog het kleine ritueel: de kist op schragen, de bloemen en het gedicht. Vanaf 2016 tot 2017 was hij de officiële stadsdichter van Antwerpen Zijn gedichten verschenen als tatoeage (“Honger’), als enquête waarin hij de staat van de samenleving opvroeg (“Volksbevraging’), en werden geplant met eetbare zaadjes (“Wanneer wij zomer zaaien in elkaar’). Ook maakte Inghels een voettocht langs de Schelde van bron tot monding, om de stroom te controleren op onregelmatigheden en oneffenheden. Met “The Invisible Route’ publiceerde hij een kaart met daarop alle camera’s in Antwerpen en de laatste route om onzichtbaar door de stad te dwalen. Met het boek Contact verbindt Maarten Inghels nieuwe poëzie, beeld en performance. Voor de luxe editie van het boek borduurden Nadia en Saleha met rode draad een dichtregel op een katoenen zakdoek.

(Onderbreekt.) Zullen wij in een knoop liggen, de armen draadjes? Zullen wij aan de achterkant van de dag schimmen schilderen, zullen wij ons inwrijven met de schemering van de straat? (Pauze.) Zullen wij een wandelende schaar worden, de gedachten openknippen, zullen wij een walvis met een ontgoocheld jongetje ingeslikt? (Veelbetekenende stilte.)Zullen wij de schaduw van een onsterfelijke imiteren, zullen wij een verwonderde? Volmaakt tezamen vallen in een open mond, zullen we dan wat zeggen? Het zuivere zeggen of het schorre schreeuwen? Zullen wij in een tegenbeweging liggen? (Het hart piano.) Na mij zeg mij na. (Einde.)

Terug naar PROJECTEN

Wie is er bang van Fatima Sultan?

Wie is er bang van Fatima Sultan?

Een geborduurd ontmoetingsspel voor vrouwen

2016

een artistiek co-creatie project tussen kunstenaar Sara Dykmans en Afghaanse borduursters uit de community van DOEK

Een cirkel van vrouwen rond een spel. Sommigen zijn geboren in Afghanistan, andere hier. Jij bent één van hen. Een gelegenheid om elkaar in een intieme omgeving te ontmoeten en ongecensureerd vragen te stellen, voorbij taboes en gêne. Een uitwisseling van verhalen in woorden, geuren en kleuren. Op een speelse en artistieke manier gaat dit project op zoek naar een context waarin mensen elkaar écht kunnen ontmoeten en waarin solidariteit een kans krijgt.

Ik voel bij dit spel dat het iets invult wat we massaal als Belg missen. Ik vond het confronterend om 2,5u in een rust terecht te komen waar je met een klein groepje aandacht voor mekaar hebt en vragen stelt die ik soms liever niet aan mezelf stel…
Jo-An, Antwerpen

Terug naar PROJECTEN

Tour d’Anvers

Tour d’Anvers

TOUR d’ANVERS

Een reizende workshop Afghaans borduren

2015

partners
MAS
MoMu
Atelier Assemblé
AsielcentrumLinkeroever
Toneelhuis
Turkse moskee Everaertstraat
Kerkgemeenschap de peperbus
met de steun van
Stad Antwerpen
Vlaamse Overheid
Federaal Impulsfonds
Migrantenbeleid

Voor Tour d’Anvers koos DOEK zeven bijzondere locaties uit, waar Afghaanse borduursters hun uitzonderlijke expertise zullen doorgeven aan de cursisten.Op verkenning door de stad, leer je van Afghaanse vrouwen traditionele borduurtechnieken. In hun moederland worden deze handwerktechnieken nog steeds van generatie op generatie doorgegeven. De schatkamers van hun traditie zorgen voor een leerrijke ervaring en een stevige dosis gezellige ontdekking.
Locaties:
Rode Kruis opvangcentrum
Linkeroever Atelier Assemblé
MAS
Peperbus (Sint-Janskerk Borgerhout)
Modemuseum provincie Antwerpen
Moskee Imam-Buhari
Toneelhuis (Bourlaschouwburg)

Terug naar PROJECTEN

TexUp

TEXUP

Upcycling Labo voor een lokale
textielreststroom

2015

concept
Lies Van Assche
Leen Hammenecker
een project van
DOEK en Villanella
met de steun van
Stad Antwerpen
KBC
Ontwerpers
Laura Caroen
Neri De Meester
Katrijn Van de Velde
Erez Solo Rimon
DUO°BARABARA

TexUp biedt ontwerpers een kader voor praktijkgericht, innovatief onderzoek om de mogelijkheden en beperkingen van ontwerp- en fabricageprocessen te onderzoeken met een lokale textielreststroom. Vernieuwend omgaan met achtergebleven en afgedankt textiel van een Antwerps hotel,dat was de uitdaging die het project TexUp stelde aan een groep makers/ontwerpers/ kunstenaars. Laura Caroen, Neri De Meester, DUO°BARABARA, Erez Solo Rimon en Katrijn Van de Velde kregen twee maanden de tijd om van dit tweedehands materiaal een nieuw eerstehands product te maken en het zo terug tot leven te laten komen.

Terug naar PROJECTEN

Ilke Cop

Ilke Cop

Ilke Cop

Co-creatie voor collectie Ideal Vice

2015

design
Ilke Cop

borduurwerk
Nadia Mohmand

Het label ILKECOP staat voor duurzame mode. Designer Ilke Cop wil haar collecties op een verantwoorde manier produceren: lokaal en in eerlijke werkomstandigheden. Als een statement tegen wegwerpmode onderscheidt ze zich met een high end merk waar uniek kleurgebruik en design centraal staan. De overspoeling van de markt met goedkope massaproducten vormt ook een bedreiging voor traditionele technieken en ambachten die dreigen verloren te gaan. Voor de geborduurde stukken van haar collectie Ideal Vice werkte Ilke samen met DOEK.

Terug naar PROJECTEN

van hoteluniform tot kelnerschort

van hoteluniform tot kelnerschort

van hoteluniform tot kelnerschort

Upcycling project voor een Antwerps hotel

2015

concept & ontwerp
Lies Van Assche

uitvoering
Gulia Azratova
Mahdi Ajobi
Eva Wens

In een hotel wordt er heel wat textiel verzameld op een jaar. Vaak belandt dit op de afvalberg. Stadslab2050 bracht Radisson Blu Astrid-hotel in Antwerpen in contact met stadslaborant Lies Van Assche van DOEK om na te denken over het hergebruik of de herbestemming van deze verschillende textielreststromen.De eerste uitdaging was om oude uniformen een nieuw leven te geven. Een groot deel van het hotelteam draagt een uniform. Ook dat verslijt natuurlijk. Een eerste project tussen DOEK en Radisson is de upcycling van hotel uniformen naar kelnerschorten voor het restaurant en de bar.

Terug naar PROJECTEN

De wereld rond met naald en draad

De wereld rond met naald en draad + AFGHAANS VLIEGEREN

Kinderworkshops

2015

concept
Lies Van Assche

docenten
Nadia Mohmand
Miriam Maes

Tijdens de vakantieworkshop ‘De wereld rond met naald en draad’ maakten kinderen zelf van oude kleren een nieuw, hip en vooral origineel kledingstuk. Daarvoor leerden experts uit de hele wereld hen traditionele technieken uit hun thuisland aan.

Terug naar PROJECTEN

Upcycling en Afghaans borduren

Upcycling en Afghaans borduren

Upcycling
en Afghaans borduren

Creatieve ateliers voor kinderen

2015

concept
Lies Van Assche

borduurwerk
Nadia Mohmand

In een workshop Afghaans borduren toverden de kinderen en jongeren oude kledij om tot een nieuw hip kledingstuk. Afghaanse borduursters leerden traditionele borduurtechnieken om dit nieuw kledingstuk te pimpen. Tijdens het Atelier Upycling maakten ze een vlieger met recuperatiemateriaal, bamboe en touw. Ze leerden hiermee vliegeren en ontwierpen een eigen vlieger uit zijdepapier.

Terug naar PROJECTEN

Vier reuzen voor Borgerhout

Vier reuzen voor Borgerhout

VIER REUZEN VOOR BORGERHOUT

Vier nieuwe Borgerhoutse reuzen: Safa, Tjing Ling, Mombassa, Frida

2013

concept
Lies Van Assche

partners
Brede School
Kopspel
Inburgering
Ward De Beer
Open School

In 2013 ontwikkelde DOEK een co-creatiemethode om samen met een 60 tal participanten vier nieuwe reuzen te ontwikkelen voor de reuzenstoet in Borgerhout.

Safa uit het Midden-Oosten, Tjing Ling uit Tibet, Mombassa uit Afrika en Frida uit Latijns-Amerika ontstonden vanuit dit co-creatieproces waaraan verschillende organisaties: Inburgering, Open school, Kopspel, het Keerpunt en muziekschool ward de beer meewerkten. Deze co-design methode heeft bewezen een effectieve social design methodiek te zijn om actieve deelnemers te vinden voor een pasgeboren immateriële erfgoed gemeenschap, maar ook ter bevordering van de sociale cohesie tussen deze verschillende deelnemers.

We probeerden ook specifiek te focussen op het talent dat ieder in het project mee bracht. Die filosofie was de sleutel tot meer zelfvertrouwen bij de deelnemers.

LEES MEER

Van 2012 tot 2016 was DOEK gevestigd in de Brede Schoolin Borgerhout. Dit oud schoolgebouw was de thuisbasis van verschillende organisaties die vluchtelingenen migranten ondersteunden en integreerden, hen de taal lieten leren, sociale werkgelegenheid creëerden, sociaal-culturele activiteiten organiseerde etc.

Alle bewoners van de brede school proberen buiten hun eigen werkzaamheden ook éénmaal per jaar een activiteit samen te organiseren. Het idee borrelde op om deel te nemen aan de reuzenparade van Borgerhout. Deze traditie in Borgerhout bestaat al 305 jaar en ieder jaar lopen deze reuzen daar door de straten. Het idee ontstond om vier nieuwe reuzen te ontwerpen .

Deze reuzen moesten de stedelijke context van vandaag de dag vertegenwoordigen.

Eén van de belangrijkste doelstellingen was dat het een co-creatie project moest worden waardoor we de sociale cohesie tussen de deelnemers zouden maximaliseren.We wilden er voor zorgen dat de participanten niet alleen uitvoerders waren maar ook co-ontwerpers. Hiervoor ontwikkelde Lies Van Assche een co-creatie methodiek. Deze methodiek moest tevens ook een oplossing bieden om het gebrek aan talenkennis van veel van de nieuwkomers op te vangen.

Hoe deden we dit precies? Allereerst door de deelnemende gemeenschappen in kaart te brengen. De meeste van de deelnemers kwamen van over de hele wereld. We besloten vier grote delen van de wereld te definiëren: Midden- en Zuid-Amerika, Noord-Amerika, Noord-Afrika en de Arabische wereld, het Verre Oosten, en Midden-Afrika. Zo dekken we alle gemeenschappen af.

We nodigden iedereen uit om aan het ontwerp van deze vier nieuwe reuzen deel te nemen. We stelden vier heel grote prikborden op bij de ingang van het gebouw en nodigden iedereen uit om gedurende een aantal weken samen 4 inspiratievolle moodboards te creëren door foto’s of tekeningen aan te dragen. Na vier weken waren de borden vol met inspiratie materiaal zodat we de selectie konden starten. Lies maakte het voorontwerp van de reuzen op een manier zodat er nog steeds veel plaats was voor de deelnemers om tijdens de uitwerking ook nog eigen creatieve inbrengte hebben. We wilden die reuzen ook op een duurzame manier produceren, en dus besloten we ze te maken met gebruikt materiaal dat we konden vinden. Daardoor waren er ook beperkingen in de vormgeving, maar net als de rest van onze filosofie wilden we dit gebruikt materiaal bekijken als een uitdaging en niet als een probleem.

We verdeelden het realisatieproces in verschillende tijdelijke ateliers, zodatal de deelnemers met al hun verschillende talenten tegelijkertijd aan de reuzen konden werken. De nieuwkomers van DOEK zetten we in als begeleider in de verschillende ateliers. Er waren ateliers voor de hoofden, haren, sieraden, prints, kostuums, constructie. Van belang bij reuzen is dat ieder element op een realistische manier uit te vergroten. Niet alleen het lichaam, de handen enz., maar ook de prints op het textiel en de kwaliteit van het textiel materiaal moet vergroot worden.

Op de moodboards kwamen we heel diverse etnische prints tegen en dus besloten we ook onze eigen ambachtelijke printstudio op te richten. Deze co-design methode heeft bewezen een effectieve social design methodiekte zijn om actieve deelnemers te vinden voor een pasgeboren immateriële erfgoed gemeenschap, maar ook ter bevordering van de sociale cohesie tussen deze verschillende deelnemers.

We probeerden ook altijd te focussen op het talent dat ieder in het project mee bracht. Die filosofie was de sleutel tot meer zelfvertrouwen bij de deelnemers.

En ten slotte onze 4 nieuwe reuzen kregen een naam en een geboorteakte, en zo liepen Mombassa, Safa, Frida en Tjing-Ling door de straten van Borgerhout en wonnen we de publieks-en de juryprijs.

Reuzen_0009
Reuzen_0010
Terug naar PROJECTEN
We gebruiken cookies en vergelijkbare technologieën om de diensten en functionaliteit op onze site mogelijk te maken en om je interactie met onze dienst te begrijpen. Door op 'Accepteren' te klikken, ga je akkoord met ons gebruik van dergelijke technologieën voor marketing en analyse. Bekijk het privacybeleid